Menu

Biografie

Bruno Letort

Bruno Letort brengt een aantal albums uit in het begin van de jaren ’80 die op de grens balanceren tussen jazz en rock. Van Manu Katché tot Noël Akchoté, over Richard Galliano, Claude Barthélemy, André Ceccarelli, Jean-Paul Céléa, Didier Malherbe, Wally Badarou of Jean-Claude Petit; hij breidt de samenwerkingen met muzikanten uit de jazz- en improvisatiewereld uit. Vervolgens evolueert zijn werk naar een meer geschreven muziekstijl: voor orkest (Pièces pour les pays baltes, 1992 ; Le Continent obscur, in opdracht van het Orchestre Philharmonique de Radio France, 1998-1999), etc.

De aanpak van Letort gaat steeds in de richting van het multidisciplinaire. Het aantal werken dat hij gecomponeerd heeft voor theater, film, dans, videokunst, podiumkunst getuigen daarvan. In 2000  richt hij het label Signature op voor Radio France. Zijn nauwe samenwerking met François Schuiten brengt hem in 2005 naar Japan, waar hij de muziek voor het Belgische paviljoen op de wereldtentoonstelling van Aïchi mag componeren en vervolgens naar Brussel, voor de tentoonstelling over Transsiberië tijdens Europalia 2006.

Er volgen talrijke creaties die nieuwe technologie en muziek vermengen zoals in het project La douce, réalité augmentée (Dassault Systèmes) of de muzikale ficties voor France Culture op de Bouffes du Nord te Paris in maart 2014 en vervolgens met het orchestre National de France in december 2017.

Naast zijn compositorische activiteiten is hij tevens producer voor France Musique, waarvoor hij in 1995 Tapage nocturne creëert, een uitzending gewijd aan de inventieve muziek, en verslaggever voor Musiq3 sinds september 2017. In 2013 wordt hij directeur van het Ars Musica festival en componeert hij de muziek voor  Trainworld op een scenografie van François Schuiten. Eveneens in datzelfde jaar ontvangt hij de prijs voor de beste filmmuziek op het Internationaal Festival voor de animatiefilm in Moskou.

Agenda