Menu

Biografie

Friedrich Gulda

Vlak na de oorlog wint hij het Concours International de Genève  en maakt een opmerkelijk debuut in Carnegie Hall in 1950. Hij is enerzijds een van de opvallendste klassieke pianisten van de naoorlogse periode en anderzijds een volleerd jazzmuzikant.

Ook blijft hij het esthetisch conservatisme en de morele hypocrisie van de Oostenrijkse bourgeoisie systematisch hekelen. Zo weigerde hij in 1970  de Beethovenring ter gelegenheid van het tweehonderdste geboortejaar van Beethoven, uitgereikt door de Muziekacademie van Wenen en trad hij met zijn partner voor de televisiecamera’s, allebei naakt, om Frauen-Liebe und Leben van Robert Schumann te vertolken, een bewijs van zijn bewuste wil te schandaliseren en bevestiging van een ongebreidelde persoonlijke vrijheid.

Gulda componeerde eveneens een opera op zijn vierentwintigste. Hij speelde zowel Debussy als Armstrong, Mozart en Beethoven en werkte samen met talrijke beroemde dirigenten. Begin jaren ’60 richtte hij het Eurojazz Orchestra op. Zijn chaotische parcours heeft steeds hevige reacties uitgelokt, van totale afwijzing tot afgoderij.

Agenda