Menu

Biografie

Jean-Paul Dessy

Jean-Paul Dessy, geboren in Huy, is licentiaat in de Romaanse filologie en studeerde aan het Koninklijk Conservatorium van Luik, waar hij vandaag kamermuziek doceert. Als cellist vervolmaakte hij zijn opleiding bij onder meer Elias Arizcuren en het Arditti kwartet. Hij creëerde talloze œuvres speciaal voor hem geschreven en verzekerde de eerste Belgische creaties van het oeuvre van Olivier Messiaen, Alfred Schnittke, Horatio Radulescu en Éric Tanguy… Hij trad geregeld in duo op met pianist Boyan Vodenitcharov. Als artistiek directeur van het ensemble Musiques Nouvelles dirigeerde Jean-Paul Dessy tot op heden meer dan 120 mondiale creaties en bijna 200 hedendaagse œuvres en was hij betrokken bij een vijftigtal cd’s. Zijn lezingen van het werk van Scelsi, Romitelli, Rogister en Lutoslawski – maar eveneens zijn samenwerkingen met David Shea en Ryoji Ikeda – werden door de critici warm ontvangen. Jean-Paul Dessy’s catalogus omvat symfonische muziek, kamermuziek, elektronische muziek en een opera Kilda, l’île des hommes- oiseaux, die hij dirigeerde tijdens de ouverture van het Edinburgh International Festival in 2009. Zijn stuk l’Ombre du son werd bekroond met de Prix Paul Gilson van de Radios Publiques de Langue Française in Montréal. Voorts verzorgde hij heel wat muziek voor regisseurs (Jacques Lasalle, Denis Marleau, Anne-Laure Liégeois, David Géry, Lorent Wanson, Frédéric Dussenne), choreografen (Frédéric Flamand, Nicole Mossoux), de stylist Hussein Chalayan en LesLevers de soleil van Bartabas. Zijn muzikaal universum ontsluit zowel een klassiek parcours als de verschillende zijwegen die hij geregeld bewandelde (rock, elektro), zonder hierbij het gezongen deel van zijn jeugd te loochenen: spokende refreinen, obsessie voor ongrijpbare herinneringen die ons aan het dansen brengen, kwellende tonen. Iets martelt hem. Hij vertaalt het in verschuivingen en verwensingen in een poging het voor altijd te laten ophouden. Als bouwer van bruggen tussen muziek en spiritualiteit schreef hij Dialogue avec Rothko – een omstandig geluidsfresco voor Carolyn Carlson, met wie hij het ganse jaar 2014 het podium deelt – geïnspireerd door het aangeboren visioen van kunst als vorm van spirituele bespiegeling.