Menu

Biografie

Jean-Pierre Deleuze

Jean-Pierre Deleuze, geboren in Aat, volgde zijn muziekopleiding aan het Koninklijk Conservatorium van Brussel. Van 1981 tot 1986 stortte hij zich op muzikale analyse en compositie bij Marcel Quinet. Zijn deelname in 1987 aan een stage muziekanalyse bij Olivier Messiaen zou zijn verdere esthetische oriëntering diepgaand beïnvloeden. Aanvankelijk was zijn muziektaal getekend door de laatste werken van Scriabin, daarna droeg de microtonaliteit zijn interesse weg. Getroffen door de spectrale esthetiek van Giacinto Scelsi en Tristan Murail, maar tevens gefascineerd door het Oosten (Indiase raga, Japanse haiku) werd zijn muziektaal meer en meer contemplatief. Zijn catalogus telt een dertigtal œuvres, naast voornamelijk kamermuziek ook stukken voor ensemble, orgel en gemengde muziek. In 1998 werd Ellipsen – zijn trio voor klarinet, viool en piano – bekroond met de Prix Irène Fuerison van de Académie Royale des Beaux-Arts de Belgique. In 1989 werd hij docent muziekschriftuur en sinds 2002 onderricht hij tevens uitgediepte schriftuur aan het Koninklijk Conservatorium van Bergen. Hij ontwikkelde er een authentieke pedagogiek gebaseerd op de rationele studie van de syntaxis, techniek en stijl van grote componisten, van renaissance- en barokvormen tot technieken uit de twintigste eeuw. Hij doceerde ook muziekanalyse aan de Muziekkapel Koningin Elisabeth tijdens de sessie 2001-2004. In januari 2007 werd hij verkozen tot lid van de Koninklijke Academie van België.