Menu

Biografie

Philippe Hurel

Componist, geboren in 1955. Na zijn studies aan het Conservatorium en de Universiteit van Toulouse (viool, analyse, schriftuur, musicologie) en vervolgens aan het Conservatorium van Parijs (compositie en analyse in de klas van Ivo Malec en Betsy Jolas), heeft hij aan het Ircam van 1985 tot ‘86 en van 1988 tot ‘89 deelgenomen aan de werkgroep ‘Muzikaal Onderzoek’. Tussendoor was hij van 1986 tot 1988 resident in de Villa Medicis in Rome. In 1995 ontving hij de Siemens-Stiftung-Preis in München.

In het kader van de cursus computermuziek gaf hij van 1997 tot 2001 les aan Ircam. Hij was van 2000 tot 2002 in residentie bij het Arsenal de Metz en aan de Philharmonie van Lotharingen. Hij ontving in 2002 de Prix Sacem voor componisten en in 2003 de Prix Sacem voor de beste creatie van het jaar voor Aura. Sinds 1991 is hij artistiek directeur van het Ensemble Court-circuit. Hij is van 2013 tot 2017 professor compositie aan het Nationaal Hoger Muziek- en Dansconservatorium van Lyon.

Zijn werken, uitgegeven door Gérard Billaudot en Henry Lemoine, zijn uitgevoerd door talrijke ensembles en orkesten onder leiding van dirigenten als Pierre Boulez, François Xavier Roth, David Robertson, Ludovic Morlot, Tito Ceccherini, Jonathan Nott, Esa Pekka Salonen, Pierre-André Valade, Kent Nagano, Christian Eggen, Lorraine Vaillancourt, Reinbert de Leeuw, Bernard Kontarsky, Johannes Stockhammer…

Nadat zijn opera Les pigeons d’argile (libretto van Tanguy Viel) in 2014 in première ging in het Capitole theater te Toulouse, werd in datzelfde jaar zijn cyclus Traits pour violon et violoncelle te Parijs gecreëerd door Alexandra Greffin-Klein en Alexis Descharmes. In 2015 werd bij Radio France zijn orkestcyclus Tour à tour gecreëerd in het kader van het festival ‘Manifeste’ door het Filharmonisch van Radio-France en Ircam, onder leiding van Jean Deroyer.  Pas à pas, een opdracht van de Ernst von Siemens Music Foundation, werd in datzelfde jaar tijdens de Biënnale van Venetië gecreëerd door het ensemble ‘Recherche’. In 2015-2016 componeerde hij Global corrosion voor het Nikel ensemble dat het stuk in Tel Aviv in première bracht en So nah so fern dat in 2019 in België door het Spectra ensemble werd gecreëerd.

In maart 2017 verzorgde het Arditti Quartet de première van Entre les lignes (2016-17) tijdens de Wittener Tage für Neue Kammermusik in Witten en in oktober 2018 volgde de creatie van  D’autre part (2017) door het Diotima Quartet in het Théâtre d’Orléans. Les Trois Etudes pour Atlanta (2017), een  stuk voor fluit en percussie in opdracht van Matthieu Clavé en FACE, ging in oktober 2017 in première in de VS. Het concerto voor klarinet en orkest, Quelques traces dans l’air (2017-18) beleefde zijn creatie in 2018 door Jérôme Comte als klarinettist en Johnannes Stockhammer als dirigent van het Philharmonisches Orchester des Staatstheaters Cottbus, dat samen met het Orchestre Régional de Normandie en Buffet Crampon de opdrachtgever was.  Tot slot verzorgen Les Percussions de Strasbourg, die ook de opdrachtgever waren, in december 2018 de première van les Trois Miniatures pour percussion (2018) . Momenteel legt hij de laatste hand aan een strijkkwartet met elektronica voor het Tana Quartet en Ircam.

 

Kalender