Menu

Biografie

PIerre Bastien

Rond zijn tiende bouwt Pierre Bastien, met behulp van elementen uit een fysica bouwdoos, een gitaar met twee snaren. Op vijftienjarige leeftijd ontwerpt hij een eerste ‘machine’, bestaande uit een metronoom geflankeerd door een cimbaal aan de rechter- en een paella-pan aan de linkerkant.

Deze kinderlijke experimenten klinken misschien belachelijk, maar ze zijn dat nauwelijks vergeleken met zijn eerste optredens als volwassen musicus. Zo laat hij een vaatdoek als een zweep voor de micro klappen op de plaat Parallèles van Jac Berrocal. Het publiek herinnert zich van deze plaat vooral het nummer Rock’n Roll Station met Vince Taylor, Berrocal op de fiets en Bastien met een ostinato van een noot op contrabas.

Ondanks deze weinig conventionele start en dankzij het gelijtijdig overleven van een zekere dadaïstische instelling bij zijn tijdgenoten, gaat Pierre Bastin met grote kunstenaars werken :

Dominique Bagouet, Pascal Comelade, Pierrick Sorin, DJ Low, Robert Wyatt of Issey Miyake.

Pierre Bastien heeft lang gewerkt aan het op punt stellen van een privé huisorkest, bestaande uit tientallen Meccano robots, die traditionele instrumenten en soms ook dagelijkse gebruiksvoorwerpen bespelen. Met deze machines, samengebracht onder de naam “Mecanium”, en andere gelijkaardige praktijken, neemt hij albums op en geeft hij concerten.

Agenda