Menu

Biografie

Pierre Henry

Pierre Henry gaat naar het Conservatoire de Paris op tienjarige leeftijd om er percussie en schriftuur te studeren. Hij volgt er les bij Nadia Boulanger.

In 1946 ontmoet hij Pierre Schaeffer in de RTF studio’s. Uit deze ontmoeting ontstaat Symphonie pour un homme seul (1950), grondvest van de concrete muziek. Pierre Henry wordt werkleider van de Groupe de recherche sur les musiques concrètes (GRMC) van de RTF, opgericht in 1951 en omgedoopt tot GRM in 1958. In 1953 wordt Orphée opgevoerd, op het Festival van Donaueschingen, de eerste opera ‘concret’ geschreven door Pierre Schaeffer en Pierre Henry in 1951.

In 1959, richt hij de eerste onafhankelijke opnamestudio in Frankrijk, APSOME (Applications de Procédés Sonores en Musique Electroacoustique) op.

Samen met choreograaf Maurice Béjart creëert Pierre Henry zijn werk dat de grootste bekendheid verworven heeft bij het publiek : Messe pour le temps présent, een co-creatie met Michel Colombier.

Pierre Henry  bedenkt, samen met Bernard Bonnier,  Futuristie, een sonore en visuele manifestatie als hulde aan Luigi Russolo en zijn manifest L’Art des bruits. Bij de sonore creaties van Pierre Henry horen ook een cinematografisch werk van Monika en Bernd Hollmann, en de performance van voordrachtkunstenaar Alain Louafi.

Agenda