Menu

Biografie

Thierry De Mey

Thierry De Mey, geboren in 1956, is componist en filmregisseur. De intuïtieve beweging stuurt al zijn werk, waardoor hij verschillende disciplines kan benaderen en integreren. De veronderstelling  die voorafgaat aan het schrijven van zijn muziek  en filmmuziek is dat het ritme in het/de licha(a)m(en) moet worden ervaren en het de muzikale betekenis voor de auteur, de uitvoerder en het publiek duidelijk moet maken. Hij heeft een systeem ontwikkeld waarbij het muzikaal schrijven van beweging, te zien in enkele van zijn stukken waarbij de visuele en choreografische aspecten even belangrijk zijn voor het gebaar dat klank produceert: Musique de tables (1987), Silence must be! (2002), Light Music, gecreëerd op de Biënnale Musiques en scène de Lyon in 2004. Een groot deel van zijn muzikale productie is bedoeld voor dans en film. Voor choreografe Anne Teresa De Keersmaeker, Wim Vandekeybus en zijn zus Michèle Anne De Mey was hij niet enkel componist, maar ook een waardevolle medewerker bij de uitvinding van “formele strategieën”, om een uitdrukking te gebruiken die hem dierbaar is. Zijn belangrijkste prestaties en composities zijn Rosas danst Rosas, Amor constante, April me, Kinok (choreografieën van A. T. De Keersmaeker); What the body does not remember en Les porteuses de mauvaises nouvelles, Le poids de la main (choreografieën van W. Vandekeybus), Dantons Töd (dir. Bob Wilson).

Zijn werk is bekroond met nationale en internationale prijzen (Bessie Awards, Eve du Spectacle, UNESCO Composers Forum, IFAP…). De film/installatie Deep in the Wood (2002-2004) brengt meer dan 70 dansers/choreografen samen. Voor de film Counter Phrases (2003-2004) reageerden 9 componisten op zijn dans-/filmuitnodiging: S. Reich, F. Romitelli, M. Lindberg, T. Hosokawa, G. Aperghis, J. Harvey, L. Francesconi, R. De Raaf, en S. Van Eycken. In 2003 was het samenwerkingsproces met A.T. De Keersmaeker m.b.t. April me het onderwerp van een door Arte geproduceerde documentaire Corps accord, dat ook de meeste van zijn films uitzendt en coproduceert. In 2006 maakte hij een installatie gebaseerd op het verhaal van Perrault, Blauwbaard, en een film, One Flat Thing, gereproduceerd op de choreografie van William Forsythe. In 2007 creëerde hij From Inside, een interactieve installatie onder de vorm van een drieluik. Ter gelegenheid van de Biënnale 09 Charleroi Danses creëerde hij Equi Voci, een polyptiek van dansfilms begeleid door een orkest met onder meer Prélude à la mer, een film gebaseerd op een van de mooiste choreografieën van A. T. De Keersmaeker die hij in 2009 aan het Aralmeer opnam. Zijn laatste film, La Valse, gechoreografeerd door ZOO/Thomas Hauert, sluit dit project af. Zijn installatie Rémanences, gemaakt met behulp van een thermische camera, ging in maart 2010 in België en Frankrijk in première op de VIA- en EXIT-festivals. Thierry De Mey is als kunstenaar geassocieerd met Charleroi Danses, het Centre chorégraphique de la Fédération Wallonie-Bruxelles. Zijn laatste compositie, Traceless, voor 5 muzikanten, werd in 2014 gecreëerd door de solisten van het Ensemble intercontemporain op het Acht Brücken Festival in Keulen.

Kalender